Juan 2

¹ A dnia trzeciego było wesele w Kanie Galilejskiej, i była tam matka Jezusowa. ² Wezwany też był i Jezus i uczniowie jego na ono wesele. ³ A gdy nie stało wina, rzekła matka Jezusowa do niego: Wina nie mają. ⁴ Rzekł jej Jezus: Co ja mam z tobą, niewiasto? jeszczeć nie przyszła godzina moja. ⁵ Rzekła matka jego sługom: Cokolwiek wam rzecze, uczyócie. ⁶ I było tam sześć stągwi kamiennych, postawionych według oczyszczenia żydowskiego, biorących w się każda dwie albo trzy wiadra. ⁷ Rzekł im Jezus: Napełnijcie te stągwie wodą; i napełnili je aż do wierzchu. ⁸ Tedy im rzekł: Czerpajcież teraz, a donieście przełożonemu wesela. I donieśli. ⁹ A gdy skosztował przełożony wesela onej wody, która się stała winem, (a nie wiedział, skąd by było; lecz słudzy wiedzieli, którzy wodę czerpali), zawołał on przełożony oblubieóca; ¹⁰ I rzekł mu: Każdy człowiek pierwej daje wino dobre, a gdy sobie podpiją, tedy podlejsze; a tyś dobre wino zachował aż do tego czasu. ¹¹ Tenci początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej, a objawił chwałę swoję; i uwierzyli weó uczniowie jego. ¹² Potem zstąpił do Kapernaum, on i matka jego i bracia jego i uczniowie jego, i zamieszkali tam niewiele dni; ¹³ Albowiem była blisko wielkanoc żydowska; i wstąpił Jezus do Jeruzalemu. ¹⁴ I znalazł w kościele siedzące te, co sprzedawali woły i owce i gołębie, i te, co pieniędzmi handlowali. ¹⁵ A uczyniwszy bicz z powrozków, wszystkie wygnał z kościoła, i owce i woły: a tych, co pieniędzmi handlowali, pieniądze rozsypał i stoły poprzewracał; ¹⁶ A tym, co gołębie sprzedawali, rzekł: Wynieście to stąd, a nie czyócie domu Ojca mego domem kupieckim. ¹⁷ I wspomnieli sobie uczniowie jego, iż napisano: Gorliwość domu twego zżarła mię. ¹⁸ Tedy odpowiedzieli Żydowie i rzekli mu: Cóż nam za znak pokażesz, iż to czynisz? ¹⁹ Odpowiedział Jezus i rzekł im: Rozwalcie ten kościół, a we trzech dniach wystawię go. ²⁰ Rzekli tedy Żydowie: Czterdzieści i sześć lat budowano ten kościół, a ty go we trzech dniach wystawisz? ²¹ Ale on mówił o kościele ciała swego. ²² Przetoż, gdy zmartwychwstał, wspomnieli uczniowie jego, iż im to był powiedział; i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus. ²³ A gdy był w Jeruzalemie na wielkanoc w święto, wiele ich uwierzyło w imię jego, widząc cuda jego, które czynił. ²⁴ Ale Jezus nie zwierzał im samego siebie, przeto iż on znał wszystkie, ²⁵ A iż nie potrzebował, aby mu kto świadectwo wydawał o człowieku; albowiem on wiedział, co było w człowieku.