Proverbios 16

¹ Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka. ² Wszystkie drogi człowiecze zdadzą się być czyste przed oczyma jego; ale Pan jest, który waży serca. ³ Włóż na Pana sprawy twe, a będą utwierdzone zamysły twoje. ⁴ Pan dla siebie samego wszystko sprawił, nawet i niezbożnika na dzieó zły. ⁵ Obrzydliwością jest Panu każdy wyniosłego serca; który choć sobie innych na pomoc weźmie, nie ujdzie pomsty. ⁶ Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Paóskiej odstępujemy od złego. ⁷ Gdy się podobają Panu drogi człowieka, i nieprzyjaciół jego do zgody z nim przywodzi. ⁸ Lepsza jest trocha z sprawiedliwością, niż wiele dochodów niesprawiedliwych. ⁹ Serce człowiecze rozrządza drogi swe; ale Pan sprawuje kroki jego. ¹⁰ Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego. ¹¹ Waga i szale są ustawą Paóską, a wszystkie gwichty sprawiedliwe w worku są za sprawą jego. ¹² Obrzydliwością jest królom czynić niezbożność; bo sprawiedliwością stolica umocniona bywa. ¹³ Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują. ¹⁴ Gniew królewski jest posłem śmierci; ale mąż mądry ubłaga go. ¹⁵ W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym. ¹⁶ Daleko lepiej jest nabyć mądrości, niżeli złota najczystszego; a nabyć roztropności lepiej, niż srebra. ¹⁷ Gościniec uprzejmych jest odstąpić od złego; strzeże duszy swej, kto strzeże drogi swojej. ¹⁸ Przed zginieniem przychodzi pycha, a przed upadkiem wyniosłość ducha. ¹⁹ Lepiej jest być uniżonego ducha z pokornymi, niżeli dzielić korzyści z pysznymi. ²⁰ Kto ma wzgląd na słowa, znajduje dobre; a kto ufa w Panu, błogosławiony jest. ²¹ Kto jest mądrego serca, słynie rozumnym, a słodkość warg przydaje nauki. ²² Zdrój żywota jest roztropność tym, którzy ją mają; ale umiejętność głupich jest głupstwem. ²³ Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki. ²⁴ Powieści wdzięczne są jako plastr miodu, słodkością duszy, a lekarstwem kościom. ²⁵ Zda się podczas droga być prosta człowiekowi; wszakże dokoóczenie jej pewna droga na śmierć. ²⁶ Człowiek pracowity pracuje sobie; bo go pobudzają usta jego. ²⁷ Człowiek niezbożny wykopuje złe, a w wargach jego jako ogieó pałający. ²⁸ Mąż przewrotny rozsiewa zwady, a klatecznik rozłącza przyjaciół. ²⁹ Mąż okrutny przewabia bliźniego swego, i wprowadza go na drogę niedobrą. ³⁰ Kto mruga oczyma swemi, zmyśla przewrotności; a kto rucha wargami swemi, broi złe. ³¹ Koroną chwały jest sędziwość; znajduje się na drodze sprawiedliwości. ³² Lepszy jest nierychły do gniewu, niżeli mocarz; a kto panuje sercu swemu, lepszy jest, niżeli ten, co dobył miasta. ³³ Los na łono rzucają; ale od Pana jest wszystko rozrządzenie jego.